Vrijwilliger Jannet gaat terug naar Curaçao
Jannet Boer is vanaf november 2007 dertien maanden vrijwilliger geweest bij Hebron. In december 2008 nam ze afscheid, maar op 13 januari 2009 gaat ze terug. Janet vertelt: "Het voelde niet goed om afscheid te nemen. Ik had het idee dat mijn tijd daar er nog niet opzat."
Jannet zal voor een half jaar terugkeren naar Curaçao. "Als ik diep in mijn hart kijk zou ik nog wel langer willen blijven, maar daar heb ik niet de financiële middelen voor. Ik wil graag terug omdat ik heb gezien dat de kinderen sterk reageren op het gaan en komen van nieuwe collega's. Aan het einde van 2008 zijn er een heel stel nieuwe collega's gekomen. Ik wil helpen om een beetje stabiliteit aan de kinderen én aan het team te geven. Ook is het de bedoeling is dat de kinderen in gezinshuizen geplaatst gaan worden. Het lijkt me geweldig als ik er de laatste tijd nog kan zijn op Hebron. Voordat ik hierover een beslissing maakte heb ik veel met God gesproken. Hij heeft mij laten weten dat het goed is. In vertrouwen op Hem ga ik weer naar Curaçao."
Veel geleerd
Jannet heeft veel geleerd in haar eerste periode als vrijwilliger. "Ik heb geen achtergrond met het werken met kinderen, dus ik stapte een compleet nieuwe wereld binnen. In het begin vond ik het pittig om met de kinderen te werken. Zij moesten mij leren kennen en ik hen. Ze probeerden mij uit. Naarmate ik er langer werkte leerden we elkaar beter kennen en gingen zij het me wat makkelijker maken. Maar het blijft altijd een kunst om op een goede manier op ieder kind apart te reageren, hen te geven wat ze nodig hebben. Het vraagt veel creativiteit in je aanpak."
Niet alleen
Gelukkig stond Jannet er niet alleen voor in haar werk: "Het belangrijkste wat ik geleerd heb in de periode dat ik bij Hebron werkte is dat ik mij afhankelijker moet opstellen van God, dat ik veel sneller dingen bij Hem moet neerleggen omdat ik er zelf geen vat op heb. Ik ervaar hier veel rust bij. Ik merkte dat voor het eerst toen er niet zulke leuke berichten uit Nederland kwamen. Ik kon niks doen. Ik had geen invloed op de gebeurtenissen en kon niets zelf regelen. Ik kon alleen mijn wanhoop aan God vertellen en zeggen dat ik mij zo machteloos voelde. Hij nam echt gelijk mijn zorgen weg. Ik voelde heel sterk dat Hij het daadwerkelijk van mij overnam."
Zoveel leuke dingen
Gevraagd naar wat haar leukste ervaring bij Hebron was, zegt Jannet: "Er zijn zoveel leuke dingen dat ik niet echt kan bedenken wat ik het leukste vond. Een kind dat ik begeleidde dat eerst niet wil wat ik voorstel en even later, terwijl ik de hoop al opgeven heb, toch wel. De humor van de kinderen. De grappen die ze maken. Kinderen uit hun tent lokken en dingen laten doen die ze eigenlijk heel eng vinden maar toch gaan doen - met jou! Hen daarin begeleiden en zelfvertrouwen geven. En dan natuurlijk het resultaat dat op hun gezichten is af te lezen!"
Benieuwd
Jannet is benieuwd wat ze zal meemaken in het halve jaar dat voor haar ligt. Ze weet dat er veel veranderingen in het verschiet liggen, door de verhuizing van de kinderen naar gezinshuizen. Jannet: "Ik hoop dat er nog meer gezinshuizen gevonden worden. Ik wil me daarin graag laten verrassen door wat God allemaal in petto heeft voor Zijn Hebronkinderen!" Jannet roept ook mensen op die overwegen vrijwilliger te worden het te wagen: "Twijfel niet maar begin aan de klim. Laat je verrassen door wat God voor je in gedachten heeft. Hij helpt je om de berg op te gaan, Hij ondersteunt je en moedigt je aan. In dat vertrouwen heb ik ook de stap gewaagd!"
